آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر با آن پوستین سرد نمناکش

باغ بی برگی

روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش

ساز او باران، سرودش باد

جامه اش شولای عریانی است

ور جز اینش جامه ای باید

بافته بس شعله ی زر تار پودش باد

گو بروید یا نروید هر چه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد

باغبان و رهگذاری نیست

باغ نومیدان

چشم در راه بهاری نیست

گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد

ور به رویش برگ لبخندی نمی روید

باغ بی برگی

که می گوید که زیبا نیست؟

داستان از میوه های سر به گردون سای

اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید

باغ بی برگی

خنده اش خونی است اشک آمیز

جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن

پادشاه فصل ها،

پاییز

مهدی اخوان ثالث

ویرانهای که تحویل گرفت

سعید برآبادی: وقتی که مجلسیان به دلایلی که خود میدانند، صندلی وزارتخانه آموزشوپرورش را به نجفی ندادند، فکرش را هم نمیکردند که خیلی زود، این آب گوارا نصیب سازمان رخوتزده و تشنه میراث فرهنگی شود؛ سازمانی که در این هشت سال، آنقدر بذر شاعبه و شایعه پراکنده بود که حتی رواسایش ترسی از آن نداشتند که بگویند، اینجا حیاطخلوت یاران احمدینژاد است به سردمداری رحیم مشایی. چالش اصلی انتخابات یازدهم هم چیزی بیش از این نبود که مشایی از رئیس اسبق سازمان میراث فرهنگی تغییر عنوان بدهد و بشود رئیسجمهور یازدهم. اما قرعه فال بود یا هزار چرخ سیبی که به آسمان میافتد، این روزنه «بهاری» را مسدود کرد تا صابون «دمدمی مزاجی» بهاریها، تنها به پشت میراث فرهنگی خورده باشد و بس!

هشت سال سکوت در برابر تخریبهای گسترده، هشت سال سکوت در برابر لافزنی مسوولان، هشت سال سکوت دربرابر تعویض نامهای تاریخی، هشت سال سکوت در برابر تغییر پنهانی قانونهای کلیدی سازمان میراث فرهنگی، هشت سال سکوت در ...

از خونه داریم بیرون از همون دم در هرکیو میبینه اعم از کارگرای ساختمون روبرویی سرایدار و .. اعلام میکنه که کجا داره میره مامانش چیکارا کرده خودش چه برنامه ای داره و غیره